Positivi-tiet, Relativi-tiet
Linda Gresnigt, schrijfster van Positivi-tiet, deelt in haar tweede boek een handleiding voor beginners in de wereld van chemotherapie.
Chemotherapie is een vaak onvermijdelijke stap in de behandeling tegen kanker. Dat gold ook voor Linda.
Op een persoonlijke manier neemt ze je mee in haar kennismaking met chemotherapie. Vol praktische tips die van nut kunnen zijn als jij of je partner, een behandeling tegen borstkanker moet ondergaan.
Linda stelde een overzicht samen van initiatieven en bedrijven die steun, producten, advies of begeleiding kunnen bieden. Haar grote wens is dat vrouwen niet eindeloos hoeven te zoeken naar hulp, zoals zovelen van ons dat destijds hebben moeten doen.
Net als haar eerdere boek, voeren veerkracht, humor en een positieve mindset de boventoon.
Linda Gresnigt van Luinen - Uit het boek: Relativi-tiet, v.a. 14 februari 2026 te koop.
Als ik mijn haren afdroog en de kam erdoorheen haal, kijk ik bewust hoeveel haren er in de kam blijven hangen.
Ik besluit niks in mijn haar te doen, immers de Coldcap gaat er straks toch overheen.
Om 10.00 uur neem ik netjes mijn reispilletje in tegen de eventuele misselijkheid en twee paracetamol tegen de eventuele hoofdpijn. Ik doe comfortabele kleding aan en pak een tas met de volgende items: mijn draadloze oortjes, leesboek, telefoon, een dekentje, dikkere sokken en een brillendoekje. Van de laatste hoop ik dat deze wellicht tussen de Coldcap en mijn voorhoofd geschoven kan worden. Online had ik deze tip gelezen om minder last te hebben van de eventuele hoofdpijn die kan optreden.
Onze oudste zoon, van zestien, vroeg gisteravond of we hem in de ochtend willen wakker maken als hij nog slaapt. Hij wil mij namelijk echt gedag zeggen, ik smelt...
Waar hij in februari nog compleet zijn eigen leven wilde leiden, met ons het liefst zo ver mogelijk uit zijn buurt, trekt hij nu weer wat naar ons toe.
Mijn telefoon loopt over van de appjes en berichtjes met dikke knuffels en hartjes, en ik voel me wederom zo geliefd. Ik besluit nog een kaartje uit het affirmatiedeck te pakken, die ik van een vriendin heb gehad. Ik trek het kaartje; ‘Ik behandel mezelf met compassie en acceptatie en laat schuldgevoel los.’
Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. We rijden om 10.25 uur voor rit zeventien richting het Spaarne Gasthuis in Hoofddorp en ik denk: “Kom maar op!” Welkom in Chemoland.
feedback Rapporteer reactie